Koniec niechcianej ochrony overdraft

Credit CARD Act ma na celu ochronę praw użytkowników nie tylko kart kredytowych, ale również innych bankowych usług. Ważnym przedmiotem nowelizacji przepisów była ochrona klientów banków przed niechcianą ochroną za „overdraft”.

Accountability Responsibility and Disclosure Act of 2009, w skrócie zwany Credit CARD Act, nakazał, że od 15 sierpnia 2010 roku bankom nie wolno bez pozwolenia obciążać klientów za ochronę przed przekroczeniem stanu konta (overdraft protection), gdy posługują się kartą debetową czy ATM. Na czym to polega i co się z tym wiąże dla przeciętnej osoby?

Jak działa ochrona overdraft

Przekroczenie stanu konta następuje wtedy, gdy dokonujesz zakupu kartą debetową albo pobierasz pieniądze w bankomacie (ATM) ale nie masz na koncie wystarczającej kwoty. Za pewną opłatą bank może pokryć deficyt na koncie i honorować transakcję. To samo zjawisko dotyczy uiszczania opłat za pomocą czeków, ale nowelizacja przepisów tego nie obejmuje (patrz poniżej).

Bank może ochronić cię przed skutkami przekroczeniem konta w jeden z następujących sposobów.

Standardowa ochrona przed przekroczeniem stanu konta (standard overdraft protection): Bank honoruje transakcję, gdy nie masz pokrycia na koncie, pobierając za każdym razem ustaloną opłatę w wysokości $20-$35. Na przykład, masz na koncie $50, a wydajesz $60 w supermarkecie i $10 w kawiarni. Bank transakcję honoruje, ale za każdym razem potrąca ci np. po $30. W ten sposób płacisz $60 karty, więc masz rachunek przekroczony o $80.

Program ochrony (overdraft protection plan): Bank może oferowac linię kredytu albo połaczenie z kontem oszczędnościowym, z którego pobierane będą fundusze w razie potrzeby. Banki pobierają ustalone opłaty za każdym razem, ale w sumie plan taki może być znacznie korzystniejszy od standardowej ochrony.

W czym tkwił problem?

Od lat banki zarabiały miliardy dolarów pobierając kary za przekroczenie limitu w rachunku bieżącym (overdraft). Problem polegał na tym, że klienci dostawali standardową ochronę „overdraft”,  nie wiedząc o niej ani o jej wysokiej cenie. Dowiadywali się po czasie, że za kawę zapłacili kartą debetową nie $3, lecz np. $40, bo bank potrącił im np. $30 kary overdraft, a także kary za każdy dzień, gdy konto pozostawało na minusie. Jeżeli ktoś nie był świadomy negatywnego stanu konta przez dłuższy czas, to zapłacił np. po $5 za każdy dzień, czyli w sumie krocie.

Nowe przepisy

Od 15 sierpnia 2010 roku Kongres wprowadził zmiany w przepisach. Oto nowe reguły gry:

Ty wybierasz: Bankowi nie wolno automatycznie dawać ochrony overdraft i pobierac za to opłat. Ażeby zapłacić kartą debetową albo pobrać gotówkę w bankomacie musisz mieć pieniądze na koncie. Jeżeli chcesz mieć ochronę przed overdraft, to musisz wypełnić odpowiedni wniosek i zapoznać się z opłatami. Do programuoverdraft możesz zapisać się albo wypisać w dowolnym czasie.

Nowe rachunki. Jeżeli otworzyłeś rachunek po 1 lipca 2010 roku, to bankowi nie wolno obciążać cię zaoverdraft na karcie debetowej i ATM, chyba że się do tej usługi zapiszesz (opt in).

Istniejące rachunki. Od daty wejścia w życie nowelizacji prepisów, obecnym klientom banki musiały posłać posłać pełne informacje o ich uprawnieniach. Od 15 sierpnia 2010 bankom nie wolno stosować standardowej ochrony, nawet jeżeli stosował ją wcześniej. Nie masz pieniędzy na koncie – transkacja zostanie odmówiona, ale nie będziesz obciążony opłatami. Chcesz mieć zabezpieczenie przed przekroczeniem stanu konta – musisz się do niego zapisać.

Uwaga na konta czekowe

Nowe przepisy nie dotycza kont czekowych ani automatycznego płacenia rachunków (online bill payments). W tych przypadkach twój bank ciągle może automatycznie zapisać cię do standardowego programu overdraft. Jeżeli tego nie chcesz – skontaktuj się z bankiem: być może masz możność rezygnacji z ochrony, a może nie.

Elzbieta Baumgartner

2011